Articoli con tag: pozzuoli

Samnitisation et Romanisation

 

Les Samnites étaient un peuple de la lignée sabellique qui se  déplaçaient  entre les vallées de la rivière Volturno  et la rivière  Calore.

Ils supplantèrent  les Étrusques dans le domaine de la Campanie interne, en  421 ils conquirent Cuma et Dicearchia (maintenant Pozzuoli), tandis que Naples  réussit à éviter l’occupation militaire.

L’expansionnisme Samnite entra en collision avec celui  Romain qui visait en outre la conquête de Naples, comme port important de la Méditerranée.

Dans l’affrontement entre les  Samnites et les Romains, Cuma   prit parti pour Rome, ( en obtenant en 338 la citoyenneté romaine, sans toutefois la possibilité de voter.) Naples , au contraire, resta pro-Samnites  et à la fin de la guerre, après la victoire des Romains, en 326 fut  occupée militairement.  À la fin de l’affrontement, l’ensemble de la zone phlégréenne était dans les mains des Romains.

Naples  réussit  à trocquer son  autonomie avec la promesse de fournir sa flotte en cas de besoin, à l’Empire romain.  En 264 les Romains entreprirent l’expédition de Sicile et  Naples dût rester fidèle à l’alliance  préalablement signée.

De cette collaboration  Naples en sortit avantagée,  étant en mesure de faire des affaires, où la forte  pénétration militaire  romaine ouvrait des portes.

Categorie: Archéologie, Français | Tag: , , , , , , , , | Lascia un commento

Samnitization and Romanization

The Samnites were a people of Sabellic lineage who moved between the valleys of the river Volturno and  river  Calore.  They superseded the Etruscans in the domain of internal Campania, in 421  they conquered Cuma and Dicearchia (now Pozzuoli), while Naples  managed to avoid the military occupation.

Samnites expansionism collided with the Roman one,  likewise seeking the conquest of Naples, as important port of the Mediterranean.

In the clash between Samnites and Romans, Cuma sided with Rome, (getting in 338 Roman citizenship without, however, the opportunity to vote.) Naples instead remained pro-Samnites and at the end of the war, following the victory of the Romans, in 326 it was militarily occupied.  At the end of the clash, the whole  phlegrean area  was in  Romans’ hands.

Naples  managed to “trade”  its own autonomy with the promise to provide its fleet in case of need, to the Roman Empire.

In 264 the Romans undertook the expedition to Sicily and Naples had to remain faithful to the previously agreed covenant.  From this collaboration  Naples came out with advantage, being able to do business  where the strong  Roman military penetration  opened some gates!

Categorie: Archeology, English | Tag: , , , , , , , | Lascia un commento

Samnitigado kaj Romigado

La Samnitoj estis popolo  el Sabela deveno, kiu sin  move dislokadis  inter la valoj de riveroj Volturno kaj Calore. Ili anstataŭis la Etruskojn en la regado super la interna Kampanjo, en 421 ili konkeris Kumon kaj  Dicearchian ( la nunan  Pozzuoli), dum Napolo sukcesis eviti la miltan okupadon.

La Samnita ekspansiemo kunpuŝiĝis kun tiu Romia, kiu sammaniere celis la konkeron de Napolo, ĉar tiu ĉi estis gravega haveno en Mediteraneo.

Ĉe la batalpuŝiĝo inter Samnitoj kaj Romanoj,  Kumo sin aliancis kun Romo, (akirinte en 338 la Romian civitanecon, tamen sen la ebleco voĉdoni). Napolo restis Samnitoj-amika, kaj ĉe la fino de la konflikto, sekve de la venkoj de la Romanoj, ĝi estis en 326  milite okupaciita.

Ĉe la fino de la batalado, la tuta Flegrea areo estis sub Romia regado.

Napolo sukcesis interŝanĝi sian aŭtonomecon per la promeso liveri sian  militŝiparon, en kazo de neceso, al la Roma Imperio.

En 264 la Romanoj entreprenis la ekspedicion al Sicilio , kaj Napolo devis gardi fidelecon al la antaŭe aranĝita pakto.

El tiu kunlaborado Napolo sukcesis akiri avantaĝojn, sukcesinte establi komercajn rilatojn tie,  kie la forta Romia  milita enpenetro malfermadis areojn.

Categorie: Arkeologio, Esperanto | Tag: , , , , , , , , | Lascia un commento

Sannitizzazione e Romanizzazione

I Sanniti erano un popolo di stirpe Sabellica che si spostava tra le valli del fiume Volturno e del fiume Calore.

Soppiantarono gli Etruschi nel dominio della Campania interna, nel 421 conquistarono Cuma e Dicearchia (attuale Pozzuoli) , mentre Napoli riuscì ad evitare l’occupazione militare.

L’espansionismo Sannitico si scontrò con quello Romano che allo stesso modo mirava alla conquista di Napoli, in quanto importantissimo porto del mediterraneo.

Nello scontro tra Sanniti e Romani , Cuma si schierò con Roma, ( ottenendo nel 338 la cittadinanza romana senza però, la possibilità di votare. ) Napoli invece rimase filo-Sannitica e alla fine del conflitto , in seguito alla vittoria dei Romani, nel 326 fu occupata militarmente.

Alla fine dello scontro, l’intera area flegrea era nelle mani dei Romani.

Napoli riuscì a “barattare” la propia autonomia con la promessa di fornire la propria flotta in caso di necessità, all’impero Romano.

Nel 264 i Romani intrapresero la spedizione di Sicilia e Napoli dovette rimanere fedele al patto stipulato in precedenza.

Da questa collaborazione Napoli ne uscì avvantaggiata riuscendo ad intrattenere rapporti commerciali lì dove la forte penetrazione militare Romana apriva varchi!

Categorie: Archeologia, Italiano | Tag: , , , , , , , | Lascia un commento

GREEK COLONIZATION AND CUMA

The foundation of Cuma dates back from about the mid-eighth century b.C. on a site inhabited by indigenous Opici, representing according to the Greek historians the oldest Greek colony of the West.

According to the legend, the site was indicated by a dove or by the sound of cymbals .

Cuma was founded not only to strengthen the trade but also as a population colony, where to find a living space for those who in motherland did not have any kind of perspective .

The city soon experienced a rapid development, due to the geographical position as a Greek outpost in the trade with Latio and Campania territories. It created its rapidly expanding territory towards the Campania plain and over the Gulf of Naples.

The intellectual influence of Cuma on the surrounding cities is evidenced by discoveries of statues of Apollo, Demeter and Dionysus, in the near Etruscan areas of Latio and Campania.

An important further confirmation of the intellectual Cuman influence on surrounding cities, is the adoption of the alphabet with Cuma variants by the Etruscans and other Italic peoples .

In the sixth century b.C. devastated by home struggles and eruptions, Pithecusa ( now Ischia) was abandoned. With a free Pithecusa, Cuma consolidated its presence in the Gulf of Naples, which was named of Gulf of Cuma, creating sub-colonies and outposts at key points on the coast ( Misenus – Pozzuoli – Pizzofalcone – Capri – Islet of Megaride: a space currently occupied by Castel dell ‘Ovo. )

Pizzofalcone according to tradition would correspond to the establishment of Partenope, taking its name from the Sirene, buried nearby.

( About ​​who founded Partenope there are different theses, among the most reliable ones we have :

The Rhodians, seafarer people who in their travels would beat the routes to the West well before the Greek colonization .

A group of Cumans having left the country. )

Having become economically strong, Partenope began to pose a threat to Cuma, which destroyed it . The tradition is partly confirmed by the discovery of a necropolis on the hill of Pizzofalcone and materials dating VII -VI b.C., the period of the maximum Cuman power.

The expansion of Cuma and its dominion over the Gulf led to a clash with the Etruscans . (Which from the inner cores of Salerno tried to expand towards the coast ) .

In this same period ( 531-530 b.C.), the Cumans allowed a group of Samians, fleeing from the tyranny of Polycrates to settle in their territory on the site corresponding to the today’s Pozzuoli.

The New town built under the protection of the Cumans and without any political autonomy, took the name of Dicearchia (City of the right government ) as opposed to the regime of Polycrates at Samos .

The hostility between Cumans and Etruscans ended in 524 BC with the defeat of the latter.

Cuma became so reinforced by the conflict, being able to send to Ariccia ( Latin ally ) a part if its army to counter the Etruscans attack. This further victory marked the rise of the tyrant Aristodemus who remained in power until 492 b.C.

The return of the oligarchs of Capua along with other mercenaries marked the fall of the tyrant, who was killed with his entire family .

Another city replaced Cuma as a bulwark of the Greeks against the barbarians in the Mediterranean , Syracuse!

With the fall of Cuma, the Gulf was again dominated by Naples, which soon began a war against the Romans for the control of the Gulf itself.

Categorie: Archeology, English | Tag: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Lascia un commento

GREKA KOLONIADO KAJ KUMO

La fondo de Kumo datiĝas ĉirkaŭ je la duono de la VIII jarcento a.K., sur loko loĝata de la Opiĉoj, kaj ĝi reprezentis, laŭ la grekaj historiistoj, la plej antikvan grekan kolonion en la okcidento.

Laŭ la legendo la loko estis indikita de kolombino aŭ de la sonbruo de cimbaloj.

Kumo estis fondita ne nur por fortikigi la komercadon sed ankaŭ kaj ĉefe kiel setlada popoliga kolonio, kie trovis loĝeblon tiuj, kiuj en la patrolando ne plu havis ajnan vivperspektivon.

La urbo baldaŭ ekkonis rapidan evoluon, ŝulditan je la geografia posizicio de avangarda greka komercejo por komercrilatoj kun Kampanio kaj Latio. Ĝi rapide kreis sian teritorion larĝiĝante al la Kampania ebenaĵo kaj al la Golfa arkaĵo de Napolo.

La intelektula influo de Kumo ĉe la ĉirkaŭteritoriaj urboj estas atestita per la retrovo de statuoj de Apolono, Demetro kaj Dioniso, sur la najbaraj Etruskaj areoj Latiaj kaj Kampaniaj.

Grava kaj kroma konfirno pri la interlekta influo de Kumo sur la apudaj urboj, estas la adopto de alfabeto, kun Kumaj variantoj, fare de Etruskoj kaj aliaj praitalaj popoloj.

En la VI jarcento a. K., detruita de internaj luktoj kaj de vulkanerupcioj, Pithecusa ( la nuna insulo Ischia) estis forlasita.

Kun la liberigita Pithecusa, Kumo firmigis sia ĉeeston en la Napola Golfo, kiu alprenis la nomon Golfo de Kumo, kreante avangardajn observlokojn kaj sub-koloniojn en la ŝlosilpunktoj sur la marbordo (Miseno – Pozzuoli – Pizzofalcone – Kapreo – Insuleto Megaride, la spaco nuntempe okupita per la Ovkastelo).

Pizzofalcone, laŭ la tradicio, korespondus je la setliĝo de Partenopa, alpreninte la nomon de la samnoma Sireno, sepultita en la najbaraĵo.

(Pri kiu fondis Partenopa-n pluraj estas la tezoj pli kredindaj:

– La Rodianoj, popolo de navigantoj, kiuj dum siaj vojaĝoj estus raŭtintaj al okcidento, longe antaŭ la Greka koloniado;

– Grupo de Kumanoj foririntaj de sia patrolando. )

Iĝinte ekonomie forta, Partenopa ekreprezentis minacon por Kumo, kiu ĝin detruis. La tradicio estas parte konfirmita per la retrovo de nekropolo sur la monteto de Pizzofalcone kaj de trovitaĵoj datigeblaj je la VII – VI jarcento a.K., periodo de la maksimuma potenco de Kumo.

La ekspansio de Kumo kaj de sia dominado sur la Golfo kondukis al kontrapuŝiĝo kun la Etruskoj (kiuj el la internaj loĝcentroj de la Salerna teritorio strebadis etendiĝi ĝis la marbordo).

En ĉi sama periodo (531 – 530 a. K.) la Kumanoj permesis al grupo de Samoanoj fuĝantaj el la tiraneco de Polikrato setliĝis sur ilia teritorio, sur la loko koresponda al la nuna urbeto Pozzuoli.

La Nova loĝloko ekestinta sub la protektado de la Kumanoj kaj sen politika aŭtonomio, alprenis la nomon Dicearchia (urbo de la justa regado) kontraste kun la reĝimo de Polikrato en Samo.

La konlfliktemo inter Kumanoj kaj Etruskoj finiĝis en 525 a.K, per la malvenko de ĉi lastaj.

Kumo eliris tiom fortigita fare de la konflikto, ke ĝi povis sendi al Ariko (Latia aliancano) parton de la armeo por kontraŭstari la Etruskan atakon. Tiu ĉi kroma venko markis la pligraviĝon de la tirano Aristodemo, kiu restis regopova ĝis la jaro 492 a.K.

La reveno de la Oligarkoj de Kapuo, kune kun aliaj dungosoldatoj, markis la falon de la tirano, kiu estis mortigita kune kun la tuta familio.

Alia urbo anstataŭis Kumon, kiel rezistoloko de la Grekoj en la Mediteraneo kontraŭ la Barbaroj, Sirakuzo!

Per la falo de Kumo, la Golfo estas denove regata de Napolo, kiu baldaŭ entreprenos militon kontraŭ la Romanoj pro la kontrolo de la Golfo mem.

Categorie: Arkeologio, Esperanto | Tag: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Lascia un commento

Colonizzazione Greca & Cuma

La fondazione di Cuma risale all’incirca alla metà dell’VIII secolo a.C. Su un sito abitato da indigeni Opici, rappresentando secondo gli storici greci  la più antica colonia greca d’occidente.

Secondo una leggenda il sito venne indicato da una colomba o dal rumore di cembali.

Cuma fu fondata non solo per rinforzare i commerci ma anche e soprattutto come colonia di popolamento , dove trovavano spazio in quanti in madrepatria non avevano alcun tipo di prospettiva.

La città conobbe presto un rapido sviluppo , dovuto alla posizione geografica di avamposto greco nei traffici con il Lazio e la Campania.

Si creò rapidamente un suo territorio espandendosi verso la pianura campana e nell’arco del golfo di Napoli.

L’influenza intellettuale di Cuma sulle città circostanti è testimoniata dal ritrovamenti di statue di Apollo , Demetra e Dioniso, nelle aree Etrusche Laziali e Campane vicine.

Importante ed ulteriore conferma dell’influenza intellettuale cumana sulle città circostanti è l’adozione dell’alfabeto con varianti cumane da parte degli etruschi ed altri popoli italici.

Nel VI secolo a.C. devastata dalle lotte interne e dalle eruzioni ,Pithecusa , fu abbadonata.  (attuale Ischia)

Con Pithecusa libera Cuma consolidò la sua presenza nel golfo di Napoli , che prese il nome di golfo di Cuma, creando avamposti e sub-colonie nei punti chiave della costa (Miseno – Pozzuoli – Pizzofalcone – Capri – Isolotto di Megaride -> spazio attualmente occupato dal Castel dell’Ovo.)

Pizzofalcone secondo la tradizione corrisponderebbe all’insediamento di Partenope, prendendo il nome dall’omonima Sirena , sepolta nelle vicinanze.

(su chi fondò Partenope diverse sono le tesi, tra le più accreditate :

  • i Rodii , popolo di navigatori che nei loro viaggi avrebbero battuto le rotte dell’occidente ben prima della colonizzazione Greca.
  • Un gruppo di Cumani allontanatosi dalla patria.)

Divenuta forte economicamente Partenope iniziò a rappresentare una minaccia per Cuma che la distrusse. La tradizione viene in parte confermata dal ritrovamento di una necropoli sulla collina di Pizzofalcone e di materiali databili VII-VI a.C , periodo della massima potenza Cumana.

L’espansione di Cuma e il suo dominio sul Golfo portò ad uno scontro con gli Etruschi.(che dai centri interni del salernitano miravano ad espandersi verso la costa).

In questo stesso periodo (531-530 a.C.) i cumani permisero ad un gruppo di Samii, in fuga dalla tirannia di Policrate di insediarsi nel loro territorio sul sio corrispondente all’attuale Pozzuoli.

Il Nuovo abitato sorto sotto la protezione dei Cumani e privo di autonomia politica,prese il nome di Dicearchia (Città del governo giusto) in contrapposizione al regime di Policrate a Samo.

L’ostilità tra Cumani e etruschi terminò nel 524 a.C. con la sconfittà di questi ultimi.

Cuma uscì talmente rinforzata dal conflitto da poter inviare ad Ariccia (alleato latino) parte dell’esercito per contrastare l’attacco Etrusco . Quest’ulteriore vittoria segnò l’ascesa del tiranno Aristodemo che rimase al potere fino al 492 a.C.

Il ritorno degli oligarchi di Capua insieme ad altri mercenari segnarono la caduta del tiranno, che fu ucciso con tutta la sua famiglia.

Un’altra città si sostituì a Cuma come baluardo dei greci nel mediterraneo contro i barbari, Siracusa!

Con la Caduta di Cuma , il Golfo viene nuovamente dominato da Napoli che ben presto intraprese una guerra contro i Romani per il controllo del golfo stesso.

Categorie: Archeologia, Italiano | Tag: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Lascia un commento

URBOPLANADO KAJ INDUSTRIO EN NAPOLO POST LA ITALA UNUIĜO.

Napolo post la Itala Unuiĝo elsuferis profundan krizon forperdante parton de tiu  urbidenteco, kiu ĝis antaŭ nelonge igadis ĝin ĉefurbo. Kun la perdo de sia ĉefurba rolo, Napolo pene  klopodis trovi politikan stabilon kaj  oftiĝis la  leĝaj komisar-regadoj.

Dum la sepdekaj kaj okdekaj jaroj de 1800 Napolo fariĝis tutnacia problemo pro la disvastigo de  ĥolerepidemio.  Malgraŭ la fakto, ke Napolo havis havenon kun  vigla komerco,  estis grava universitata centro, havis prestiĝajn monaĥejojn  kaj la ĉeeston  de klera nobelaro kaj burĝaro,  ĝi ne sukcesis  esti motoro de Suda Italujo.

La produktada entrepren-teksaĵo estis minimuma, la industriaj konstruaĵoj estis koncentritaj en la orienta  urbareo. Estis elektita la orienta areo, ĉar ĝi situis apud la fervojlinio (kie poste estis kontruitaj Placo Garibaldi, Vojo Foria kaj Placo Carlo Terzo), ĉar troviĝinte ekster la urbmuregoj oni ne bezoznis pagi  limimpostojn, kaj la ebena grundo aparte  taŭgis por konstruado de varhaloj kaj fabrikoj. Dank al tiuj favoraj cirkonstancoj multobliĝis la feltanejoj (famiĝintaj pro la produktado de gantoj, ofte faritaj  hejme  kontraŭ laŭpeca pago) sub forta  protektisma reĝimo.

La investitaj kapitaloj kaj la entreprenistoj estis preskaŭ ĉiuj  eksterlandaj – ekzemple  Armstrong en Pozzuoli estis brita industrio konstruanta armilojn por armeoj en la tuta mondo – ĉar tiuj vidis en Napolo fonton de altaj gajnoj pro manko de konkuruloj.

$(KGrHqZ,!jQE4pImgIiUBOTi67C+FQ~~_35

Lokaj entreprenistoj troveblis kiel estroj de tanejoj , kiel  fakestroj de terproduktaĵa  transformad-industrio (pastaĵofabrikoj )  kaj  tajlorejoj.

Inter 1600 kaj 1799 en Napolo ni trovas  altnivelan, intektulan klason, kiu aktive partoprenas en la politika vivo de la regno ellaborante solvojn por la politikaj kaj civilaj problemoj. Post la Itala Unuiĝo la Napolaj interlektuloj fariĝas duagradaj pro la najbara influo de Romo (malgraŭ la ĉeesto  de rimarkindaj personecoj kiel B. Croce  kaj F. De Sanctis).

Krome negative  pliinfluis Napolon  post-italunuiĝan la urboplanada kaj demografia krizo, kiu malhelpis la urbon  ekflugi al modernurba transformiĝo.

La planoj pridiskutataj dum la  unuaj  dekkvin jaroj  post la Itala Unuiĝo estas tiuj de la Burbona periodo (pro la sinsekvo de la komisaraj regadoj):

– la malfermo de strato de sudo al nordo , kiu trairu la urbocentron, Via Duomo;

– la konstruo de Aleo Maria Teresa, poste nomata  Aleo Vittorio Emanuele, kiun oni ekkonstruis dum la Burbona epoko kaj finis post la Itala Unuiĝo!

Dum la lastaj Burbonaj regojaroj oni planis la konstruadon de vojlinioj, kiuj ebligu la cirkuladon de nordo al sudo,  kun pontvojoj ebligantaj facilan transveturadon.  Aleo Vittorio Emanuele kaj Via Dumo ĝuste ekestis  por kontentigi ĉi postulon.

– Konstruado de akvedukto cele al ekspluato de akvo el rivero Serino ( la konstrulaboroj komenciĝis post la Itala Unuiĝo kaj daŭris ĝis la urboresanigo)  por anstataŭi putojn kaj  pluvakvajn basenojn;

– konstruado de  ĉemarborda vojo (Sankta Lucia – Mergellina  kaj Posillipo).

Antaŭ la konstruo de la cititaj stratoj ekzistis  marborda areo kun apikaj deklivoj almaraj, sed la grundo estis transformita al strato laŭirebla.

via posillipo

Ekformiĝis  Riviera di Chiaia, strato elmontre prestiĝa identiganta la nobelan kvartalon.

Categorie: Esperanto, Historio | Tag: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Lascia un commento

Christian Naples

At  the dawn of christianity the  female religiouness plays an important role.

A legend claims Naples to be the first christian town.

Saint Peter would have stopped in Naples during his journey from Antioch to Rome, where he founded  his Church just in the place  remembered  now by the Basilica St. Peter in Aram.

During his stay in Naples he is told to have christianized Candida, who  would have presented him Aspreno, the first town Bishop, after  he was miraculously healed.

The attempt  to give Naples  the christian faith  primogeniture in  west lands is very important.

It’s  enough considering that  in the IV Century the first Baptistery “S. Giovanni in Fonte” was already built before the Roman one  “S. Giovanni in Laterano”.

cupolino battistero s. giovanni in fonte

The Church arising  in Naples  during the first century should be confirmed by the diffusion of the apocalyptic  script “Il pastore di erme”  which was widely  known during the  century of vulgar language spreading.

During the Trajan age this text could have inspired the realization of one of the most ancient  palaeochristian frescos  to be seen in Naples in the San Gennaro Catacombs.

Catacombe_Di_San_Gennaro-visite-guidate_1

The neighborhood of Pozzuoli having already in 61  a. Ch., when  St. Paul arrived there on his journey to Rome, a flourishing christian community and the position of Naples like a town open to progress, would justify the presence of christians in the early apostolic  age.

In spite of the important origins of the neapolitan christian tradition  directly bound with St. Paul, the Vice-King Naples felt the necessity of a christian  town re-foundation  due to the work  of the virgin St.  Patrizia,  whom we have  a few information about, but her  tradition and devotion are still alive  and her relics are kept  in the Church S. Gregorio Armeno since the XIX century.

St. Patrizia too, like St. Gennaro  regularly  melts her blood,  not because of martyrdom but  due to  an exceeding devotion.  It is asserted the devotion myth about  the Holy Patrizia could have been originated in the protestant  counter-reformation  age  adding more values to devotion and worship.

The myth construction about St. Patrizia makes arise  the thirst for  holiness  pushing Naples  collecting  Holy men not belonging to the town, since the Middle Age. The same St. Gennaro ( a martyr of the IV century) and city patron isn’t just neapolitan, he was beheaded in Pozzuoli when he was a Bishop in Benevento. His relics were  taken to the Catacombs dedicated to his name only  in the V Century.

Restituta is  an african martyr women whose legend tells  her  body remains arrived at Ischia onboard of the same ship being her  martyr scaffold place.

Naples tried to even coempt  holy men not of its own, because in its two thousand years long christian tradition it has no martyrs.

The neapolitan Middle Age saw the foundation  of the first State  University in the XIII century history by Fredric II of Swabia.  A Universitry visitor was  Thomas  d’Aquino.

Thomas was born from the  Count d’Aquino and as a child he was taken for learning to the Benedictanian monks at the Montecassino Abbey, and after this Abbey was transformed into  a military fort, he   came to Naples.

In 1224  he entered the Dominican Order, in 1245 he  went to Paris and afterwards to Cologne. After his German experience he taught theology at the “neapolitan studium”. During this last period he wrote his memories kept in the Basilica St. Dominic Maggiore, in Naples,  where  the Crucifix  would have talked to him complimenting him for his work.

Thomas died in 1274  at  Fossanova while he was travelling to Lyon  for the Council called by Pope Gregor IX.

SanDomenicoMaggioreNaples-2_Copia

Categorie: English, History | Tag: , , , , , , , , , , , , , , | 2 commenti

Urbanistica, Industria, della Napoli post unitaria

Napoli dopo l’unità d’Italia subì una profonda crisi, perdendo parte dell’identità della città che fino a pochi anni prima era stata capitale.

Con la perdita del ruolo di capitale , Napoli faticò a trovare una stabilità politica, e furono frequenti i commissariamenti .

Negli anni 70-80 Napoli divenne un caso nazionale grazie al diffondersi dell’epidemia di colera.

Nonostante Napoli avesse un porto con un grande commercio,  fosse un importante centro universitario, avesse prestigiosi monasteri, e la presenza di una nobiltà e borghesia colta, non riuscì  a fungere da motore per il mezzogiorno .

Il tessuto produttivo era minimo, gli insediamenti industriali erano concentrati nella zona orientale della città. Fu scelta la zona orientale perché vicina alla ferrovia (dove in seguito furono costruite  piazza Garibaldi, Via Foria e Piazza Carlo Terzo ) , perché trovandosi fuori dalle mura non bisognava pagar alcun dazio, e il suolo pianeggiante era particolarmente favorevole all’edificazione di capannoni e fabbriche. Grazie a questi fattori favorevoli ci fu un proliferare di concerie di pellami ( rinomate per la produzione di guanti, spesso lavorati a cottimo in maniera domiciliare) ,via date soprattutto  dalla presenza dell’esercito e dal regime di forte protezionismo.

I capitali investiti e gli imprenditori erano quasi tutti esteri – es Armstrong a Pozzuoli industria britannica che costruiva armi per forze armate di tutto il mondo – perché vedevano in Napoli una grande fonte di guadagno, data la mancanza di concorrenza.

Immagine

Gli imprenditori locali era possibile trovarli a capo di concerie o nel settore della trasformazione dei prodotti alimentari ( pastifici) o sartorie.

Tra il 600 e il 799 A Napoli troviamo una classe intellettuale di altissimo livello che partecipa attivamente alla vita politica del regno elaborando soluzioni ai problemi  politici e civili .

Dopo l‘unità d’Italia gli  intellettuali napoletani passano in secondo piano risentendo della vicinanza di Roma. (nonostante la presenza di personalità di spicco come De Sanctis e Croce)

A gravare ulteriormente sulla Napoli post unitaria fu la crisi urbanistica e demografica che impedì alla città di spiccare il volo e di trasformarsi in città moderna.

I progetti che vengono discussi nel primo quindicennio dopo l’unità sono progetti del periodo Borbonico (dato l’avvicendarsi di commissariamenti)

–          L’apertura di una strada da sud a nord , che passasse per il centro della città nei pressi del duomo     –    Via Duomo

–          La creazione del Corso Maria Teresa, in seguito  Corso Vittorio Emanuele  che fu iniziato in epoca Borbonica e terminato dopo l’unità!

Nell’ultima fase Borbonica  si pensò alla creazione assi viarie che rendessero possibile la circolazione da nord a sud con sopraelevate che rendessero facile l’attraversamento.

Il Corso Vittorio Emanuele e Via Duomo nascono proprio per soddisfare questa necessità.

–          La costruzione di un acquedotto con il convogliamento delle acque del Serino ( i lavori iniziarono successivamente all’unità d’Italia e proseguirono fino al risanamento ) in sostituzione delle vasche di raccolta e dei pozzi .

–          Costruzione di una strada litoranea ,  (S.Lucia – Mergellina e posillipo.)

Prima della costruzione delle già citate strade, vi era una zona costiera a strapiombo sul mare , il suolo fu trasformato in strada e reso percorribile.

Immagine

Si formò la Riviera di Chiaia , strada di rappresentanza che identificava il quartiere nobiliare.

Categorie: Italiano, Letteratura | Tag: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 commento

Crea un sito o un blog gratuitamente presso WordPress.com.