Articoli con tag: positano

NAPLES ENTRE LE MYTHE ET LA LEGENDE

Habituellement on date depuis le IX – VIII siècle la fondation de Naples par des colons grecs. Naples était habitée par des peuples autochtones qui abritaitent le tombeau de la sirène Partenope ( qui a donné son nom à la ville ) .

C’est le signe de la présence de cultes féminins présents sur toute la côte de Cumes – Misenus à Sorrente. La tradition veut que les sirènes habitent les Galli ( îlots près de la plage de Positano ) .

Li Galli - Positano

Li Galli – Positano

Le lieu de sépulture de la sirène a marqué la fondation de la ville nouvelle – Neapolis. Des siècles plus tard, on aura le déplacement de la tombe de Partenope sur la colline Caponapoli qui est devenu un lieu de placement des mythes fondateurs – Partenope a été générée par le dieu-fleuve Achéloos et mère Perséphone, et contenait des symboles rappélants des éléments primaires: ciel, terre, eau, sous-sol –

L’endroit où se trouve le tombeau de la sirène n’est pas connue. ( Etant un mythe ).

Au V siècle, après la naissance de Neapolis, la tradition veut que le tombeau se trouve à Caponapoli . Selon une autre tradition, le tombeau a été construit où se trouve aujourd’hui l’église de San Giovanni Maggiore (où sur une plaque du IX – X siècle, nous trouvons une invocation à la protection , à Partenope sirène).

D’autres pensent que le tombeau est dans le sous-sol du temple de Castor et Pollux (où il y a maintenant la Basilique de Saint Paul sur la Place San Gaetano ). Le mythe de la sirène dans la métamorphose du paysage fournit un lien vers ceux qui sont les principaux éléments . Le mythe veut que la sirène a été couché sur le golfe , et vous pouvez le constater en regardant la vue de Caponapoli au promontoire de Posillipo .

Ce mythe est né des idéaux grecs de la vénération de la nature, ce qui conduit à l’adoration du paysage, élément particulier de Naples comme un signe distinctif, pas un monument ou un site archéologique, ou des artefacts par le travail des hommes, mais la vue panoramique sur le golfe.

Juste cette origine grecque a influencé positivement et négativement la manière de vivre des Napolitains, avec des attitudes qui persistent encore aujourd’hui: intelligence, respect, l’amour de la connaissance, pour la vie extérieure, pour la conversation, à l’approche immédiate aux relations interpersonnelles, la conception de ville conçue seulement pour les zones urbaines, en distinguant la campagne comme le lieu des paysans.

Un autre membre de la mythologie de la région des champs Phlégréens est la Sibylle de Cumes, venue de Crète où elle serait Amalthée, la chèvre légendaire qui a nourri Zeus, et comme infirmière pré-existante au roi des dieux.

antre Sibylle de Cumes

antre Sibylle de Cumes

Annunci
Categorie: Français, Histoire | Tag: , , , , , , , , | Lascia un commento

NAPLES BETWEEN MYTH AND LEGEND

Usually the foundation of Naples by Greek colonies is dated back to the VIII – IX century b. Ch.
Naples was peopled by autochnonous peoples who preserved the grave of” Sirena Partenope “( giving the name to the town ).
This is the sign for the presence of female cult all along the coast, from Coma–Miseno till Sorrento .
The legend says that Sirens lived in Galli ( little islands near Positano beach )

Li_Galli_Copia

In the burial place of Sirena the new town – Neapolis – was erected.
After centuries, the Partenope grave was moved to Caponapoli hill, which became the place of the mythical founders –
Partenope was procreated by river God Acheloo and her mother Persenofe: primaries elements –sky – earth – water – subsoil – were mixed in Her.
The grave place of Sirena is unknown ( being a myth ).
In the V century, after Neapolis rising, tradition says that the grave was to be in Caponapoli .
According to another tradition, the grave is today in S. Giovanni Maggiore church ( where on a IX –X century tombstone a protection invoke to Sirena Partenope can be read ) – Someone else thinks, the grave is on the temple basement of Dioscuri ( where S. Paolo Basilica on S. Gaetano square is located).
The metamorphosis myth of Sirena into the landscape gives a link to the formerly elements.

Such a myth tells about the Sirena lying on the Gulf, where she can be observed through the panorama admired from Caponapoli to Posillipo promontory.
Myth born from Greek ideals of nature worship, driving to the respect of the landscape, such an element being a particular sign of Naples, not a monument or archeological site, not a particular historic tool handmade by man, but the landscape of the Gulf.
Just this Greek descent, influenced in a positive or negative way the style of Neapolitan characters which even today keep existing – cleverness, respect, passion for knowledge , for living in open air, for conversation, for meeting each others, understanding the town as an urban territory,
distinguishing the countryard as a place of boorish peasants.
One more myth in the Flegrean area is the Cuma Sibyl, who arrived from Crete, where she was Amaltea, the mythic goat feeding Zeus, as a nursing mother pre existing King of Gods.

 antro  della sibilla

Categorie: English, History | Tag: , , , , , , , , , , , , , , , | Lascia un commento

Napolo inter mito kaj legendo

Kutime oni datigas en la  VIII  – IX jarcento a.K. la fondon de Napolo fare de Grekaj koloniistoj-kamparanoj.

Napolo estis loĝata de lokaj popoloj, kiuj gastigis la sepultejon de la Sireno Partenopa (transdoninta la nomon al la urbo).

Tiu ĉi estas la signo de la  virinkultoj ĉeestantaj  laŭlonge de la tuta marbordo ekde Kumo, Miseno ĝis Sorrento.

La tradicio diras, ke la Sirenoj loĝadis sur  “Li Galli”, (insuletoj  apud la marbordo de Positano).

 Li_Galli_Copia

La loko kie situas la sepultejo de la Sireno  markis la fondiĝon de la nova urbo – Neapolis .

Post jarcentoj oni translokis la sepultejon de Partenopa sur la monteton Caponapoli, kiu iĝis loko por la establiĝo de fondiĝaj mitoj.

Partenopa estis generita de la river-dio Akeloo kaj de la patrino Persefona enhavanta en si simbolojn memorigantajn pri primaraj elementoj – ĉielo, tero, akvo, subgrundo.

La loko kie troviĝas la sepultejo de la Sireno ne estas konata ( ĉar temas pri mito).

En la V.  jarcento a.K., post la naskiĝo de Neapolis, la tradicio emas indiki, ke la sepultejo troviĝas  sur Caponapoli.

Laŭ alia tradicio la sepultejo ekstaris, kie hodiaŭ situas la Preĝejo de San Giovanni Maggiore ( Sankta Johano Majora (kie sur  tabulo de la IX-X jarcento ni ektrovas  protektalvokon al  Sireno Partenopa).

Aliaj asertas, ke la sepultejo troviĝas en la bazamento de la templo de Dioskuroj (kie nuntempe situas la Bazilko de Sankta Paŭlo, sur Placo  S. Gaetano).

La mito de metamorfozo de la Sireno en la pejzaĝon proponas kunligon kun la primaraj elementoj. La mito volas, ke la Sireno estu kuŝanta sur la Golfo, oni povas ŝin vidi observante la panoramon elde la monteto Caponapoli ĝis la promontoro de Posillipo.

Mito ekestinta el la grekaj idealoj pri venerado de naturo, kiu kondukas al kulto pri la pejzaĝo, distinga signo de Napolo, kiu elmontras kiel specifan distingilon ne monumenton aŭ arkeologian areon,  aŭ homan prilaboritaĵon, sed ja la panoraman vidaĵon de la Golfo.

Ĝuste ĉi  greka eldeveno negative kaj pozitive influadis la vivstilon de la napolanoj, per sintenoj, kiuj plu hodiaŭ restas: inteligenteco, respekto, amo por la scio,  por la plenaeraj vivkutimoj, por la konversacio, por la senpera aliro al interpersonaj  kontaktoj, pri la koncepto de urbo en bone  limigita areo, distingante  la kamparon kiel la lokon de  “cafoni”  (kampuloj).

Alia personeco de la mitologio en la Flegrea areo estas la Kuma Sibilo, alveninta el Kreto, kie ŝi eble jam estis  Amaltea, la mita kaprino nutrinta Zeŭson, kaj kiel nutristino antaŭekzistanta  la regnon de la Dioj.

 antro  della sibilla

Categorie: Esperanto, Historio | Tag: , , , , , , | Lascia un commento

Napoli tra mito e leggenda

Solitamente si fa risalire al VIII – IX secolo la fondazione di Napoli ad opera di coloni Greci,

Napoli era abitata da popolazioni autoctone che ospitavano il sepolcro della Sirena Partenope (che diede il nome alla città).

Questo è il segno della presenza di culti femminili presenti su tutto il litorale da Cuma – Miseno fino a Sorrento.

La tradizione vuole che le sirene abitassero li Galli (isolotti vicino la spiaggia di Positano).

Immagine

Il luogo di sepoltura della Sirena contrassegnò la fondazione della città nuova – Neapolis –

Secoli dopo si ebbe lo spostamento del sepolcro di Partenope sul colle Caponapoli, che divenne luogo per la collocazione si miti fondativi –

Partenope fu generata dal dio fiume Acheloo e dalla madre Persefone, contenendo in sé simboli rimandanti ad elementi primari –  cielo – terra – acqua – sottosuolo –

Il luogo dove si trova il sepolcro della Sirena non è noto. (essendo un mito)

Nel V secolo dopo la nascita di Neapolis , La tradizione vuole che il sepolcro si trovi a Caponapoli.

Secondo un’altra tradizione  il sepolcro sorse dove oggi si trova la chiesa di s.Giovanni Maggiore (dove su una lapide del IX  – X secolo troviamo un’invocazione alla protezione , alla sirena Partenope)

Altri ritengono che il sepolcro si trovi nel basamento del tempio dei Dioscuri (dove c’è attualmente la basilica di S.Paolo a piazza S.Gaetano)

il mito della metamorfosi della sirena nel paesaggio offre un collegamento a quelli che sono gli elementi primari.

Il mito vuole che la Sirena si sia adagiata sul golfo , e la si può vedere osservando il panorama da Caponapoli  fino al promontorio di Posillipo.

Mito nato dagli ideali greci di venerazione della natura, che conduce al culto del paesaggio, dato distintivo di Napoli che vanta come segno peculiare, non un monumento o giacimento archeologico , o manufatto opera di uomini , ma la veduta panoramica del golfo.

Proprio questa discendenza Greca ha influenzato positivamente e negativamente lo stile di vita dei Napoletani,

con atteggiamenti che permangono anche oggi – intelligenza, rispetto , amore per il sapere, per la vita all’aperto, per la conversazione, per l’approccio immediato ai rapporti interpersonali, la concezione della città al solo territorio urbano , distinguendo la campagna come luogo dei cafoni –

Un altro esponente della mitologia della zona Flegrea è la Sibilla Cumana , giunta da Creta dove sarebbe stata Amaltea , la mitica capra che nutrì Zeus,  e in quanto nutrice  pre-esistente al Re degli Dei.

 Immagine

Categorie: Italiano, Storia | Tag: , , , , , , , , | 3 commenti

Blog su WordPress.com.