Articoli con tag: Larĝejo de Palaco

PLACO DE LA URBODOMO

La nuna areo de Placo de la Urbodomo travivis, ekde sia origino, rimarkindajn transformiĝojn, pro la ĉeesto de la haveno kaj de la kastelo.

Ekde la estiĝo, Placon de la Urbodomo konsistigis du grandaj vojaksoj: vojo de l’ Kajo kaj Larĝejo Kastelo. Ekde kelkaj jaroj estas efektivigataj laboroj por la nova metro-linio en la subgrundo de Placo de la Urbodomo.

La eltrovo de integraj ŝipoj kaj de multnombraj arkeologiaj elfositaĵoj permesis fiksi kun certeco la difinon de antikva havenareo de la urbo. Estis eble identigi la antikvan havenon inter la origina setlado de Palepolis kaj tiu de Neapolis. En la VII jarcento pro tertremo la haveno fariĝis marĉloko kaj sekve ĝi estis kovrita por la konstruo de nova vojo.

Necesas diri, ke hodiaŭ la Placo preskaŭ tute perdis la karakterizojn cititajn en la literaturaj kronikoj de Salvatore di Giacomo – loko ensorĉa, homoplena kaj populara – la larĝejo de la Kastelo ĉiam rolis unualoke en la urba medio.

La gvidlibroj ĝin priskribas, ekde 1500, inter la ĉefaj Placoj de la urbo. La urba surtavoliĝo en la larĝejo de la Kastelo jam embleme esprimiĝis, ĉar ĝi estis la elektita loko por la loĝejoj de la potenculoj.

La definitiva konturiĝo de ĉi Placo okazos nur en 1800 per la restaŭrado kaj liberigo de la Kastelo pro la resanigaj laboroj de 1884. La Kastelo, dekomence rezidejo de la Anĵuoj: 1266-1442; de la Aragonanoj: 1442-1503; de la Hispanaj Vic-reĝoj: 1503-1707; iĝis restaŭrocelo je la fino de la XIX jarcento, kaj finrestaŭrita en la tridekaj jaroj de la XX jarcento.

La liberiga interveno per la rekonstruo de la tursistemo portis al simbola reaserto de la Kastelo kiel imagbildo de la urbo.

Dum la faŝisma dujardeko kaj ekde 1950 oni prifiksis la novan vojreton – Vojo Nova Marbordo – kaj estis efektivigitaj intervenoj celantaj starigi ĉehavenan urbon, per deviga trafiknodo ĝuste reprezentita de Placo de la Urbodomo. Origine la areon konsistigis etendiĝanta natura grundo, inter la urbomuregoj kaj la monteto Pizzofalcone.

Karlo I de Anĵuo en 1279 decidis konstruigi novan fortreson kiel Reĝan rezidejon, anstataŭ Kastelo Capuano – Normanda rezidejo konstruita antaŭ unu jarcento. La Nova Kastelo unue estis laŭ plano kvarangula kun multnombraj turoj, el tiu komenca strukturo hodiaŭ plu restas nur la Palatina Kapelo.

En tiu ĉi sama periodo estis konstruita la kajo, kaj la arsenalo estis delokita el oriento ĝis apud la Kastelo, ĉe la marbordo, la komerca areo forlokiĝis de Placo Sankta Gaetano al Placo Merkato.

La Anĵua Turkastelo estis konstruita sur la areo de la Preĝejo Sankta Maria ad Palatinum, kaj ĉirkaŭ tiu ĉi disvolviĝis la rezidejaj konstruaĵoj. Ĉe la kastelareo baldaŭ, krom la administrejaj strukturoj, stariĝis la loĝejoj de la Kortegaj funkciuloj.

Placo de la Urbodomo kaj Larĝejo de la Kastelo ekkonis grandajn transformiĝojn dum la Aragana periodo, dank al la rearanĝoplano – 1442 – de Alfonso de Aragono.

La Nova Kastelo estis preskaŭ tute rekonstruita kaj adekvatigita je la novaj defendosistemoj. La turoj alprenis rondan kaj masivan formon, estis alkonstruita la Triumfarko, la marmora enirejo inter du turoj, atesto de la napola renesanca arto.

Annunci
Categorie: Esperanto, Urboplanado | Tag: , , , , , , , , , , | Lascia un commento

LA NOVA KASTELO

La decido de Karlo Anĵua konstruigi novan kastel-palacon havas grandan gravecon por la urba historio de Napolo.

Per la konstruo de la kastelo oni determinas la lokon, kie ekstaros la centro politika, administra kaj militista de la reĝlanda ĉefurbo. Fakte, je la ekstrema limo de la kastelo en la XVI jarcento estos konstruita la Vic-reĝa Palaco.

En 1279 komenciĝis la laboroj por la nova kastelo, nemalhavebla pro la neadekvateco de la Ov-kastelo – tro izolita ĉe la maro kaj for de la urbo – kaj Kastelo Capuana tro malproksimea de la marbordo.

La arkitekto, kiu taskiĝis je la konstruo estis Pierre de Chaule, kiu igis la kastelon loĝebla jam en 1282, kvankam la laboro estis finita nur en 1284. La nura bildo, kiun ni havas de Napolo en la malfrua anĵua epoko, aperas sur fronto de kasono pentrita de nekonata artisto inter la la XIV-a kaj XV-a jarcento, gardata en Nov-jorko.

Bild-reprezento en kiu oni povas distingi la ĉefajn konstruaĵojn de Nova Kastelo, Ov-kastelo, la kajon la muregojn, la Palatinan Kapelon.

En foresto de precizaj ikonografiaj fontoj ni povas ekhavi ideon pri la Anĵua Nova Kastelo danke al skribdokumentoj kaj per komparo kun samtempaj francaj kaj sudlandaj postrestintaj strukturoj.

La Palatina Kapelo konstruita ekde 1307 fare de Giovanni Caraccio el Isernia estis finita en 1309 kaj estas la sola parto de la kastelo, kiu plu gardas sian dek-kvarjarcentan strukturon.

Ĝi havas ununuran rektangulan navon, sen flankaj kapeloj kaj plata absido enfermita de etaj turoj, kiuj konektas la religian ejon kun aliaj lokoj de la kastelo. Sur la muroj estas spuroj de kruc-volboj el antaŭa epoko, la plafono estis anstataŭita per barelvolbo en 1500, kaj poste malkonstruita dum modernaj restaŭradoj.

La absido estas lumigita tra du monoforaj fenestroj kaj tra la granda biforo sur la fona vando. Ĉe la fasado nun eblas observi el la granda fenestro la rozonon el Aragona epoko. Ĉirkaŭ la kastelo situis fosaĵo, en kiu neniam fluis marakvo.

Necerta estas la nombro kaj la formo de la turoj, sed laŭ multnombraj historiistoj, estis certe kvar turoj en la anguloj kaj almenaŭ tri ĉe la marflanko.

Sur la norda flanko, frontinta al la urbo, fontoj raportas la ĉeeston de pordo, kiu, laŭ la tradicia skemo, estis flankigita per du turoj.

Konektita je la defenda aparato de la kastelo estas la turo de Sankta Vincento, konstruita en 1389 sur malgranda insulo ĉe la maro, bone rimarkebla en ĉiuj reprezentaĵoj, ĝis ĝia malkonstruo en 1742.

LA NOVA KASTELO

LA NOVA KASTELO

La fontoj ne indikas la formon de la turoj, sed ni certe scias, ke en Francujo ili estis rondformaj, dum en Italujo ili havis kvadratan aŭ plurlateran formon.

Proksime de la kastelo estis konstruitaj palacoj por la filoj de Karlo II kaj sub la regado de Roberto estis kreita parko daŭre plibeligata. Post incendioj, sieĝoj kaj militoj la Anĵua Nova Kastelo disfalis ruine.

En 1442 Alfonso la Grandanima eniris Napolon kaj tuj dekretis la rekonstruon de la kastelo. En 1450 la restarigo plurfoje interrompita de milito alportis radikalajn ŝanĝojn al la kastelo.

Estis aranĝitaj la novaj turoj pli adekvataj al moderna defendo, malpli altaj kaj malpli sveltaj, kun potencaj, soklaj bazamentoj, kreneloj ne nur konkavaj sed spiralformaj. Por malhelpi la apogon de ŝtuparo kaj militaj maŝinoj, estis finkonstruitaj la turoj de Beverello kaj Oro, tiuj de Sankta Georgo kaj de la pordego.

La laboro daŭris ĝis 1456, la jaro de la tertremo, kiu kaŭzis severan damaĝon al la turo de Sankta Georgo kaj al la Palatina Kapelo.

La tabulo Strozzi priskribas detale la kastelon kaj la ĉirkaŭan areon, kaj ĝi permesas, kune kun skribdokumentoj, la legadon de arkitekturaj strukturoj. En la tabulo la kastelo aperas enkonstruita inter ĝardenoj kaj princaj domoj, kaj la areo, nun okupita de Placo Plebiscito, aperas tute ebena.

La pentraĵo donas al ni la perspektivon de la urbo ĉe la marbordo, ĉar la vera ĉefrolulo de la verko estas la reveno de la Aragona floto post la venko kontraŭ la Anĵuoj ĉe la Batalo de Ischia en 1465. Nova Kastelo estas prezentita kun granda precizeco, oni povas klare distingi la materialojn per kiuj ĝi estas konstruita, danke al la variado de koloroj, kiuj permesas al ni rekoni la grizan pipernon disde la flava tofŝtono.

Tabulo Strozzi

Tabulo Strozzi

En ĉiuj dekkvinjarcentaj prezentaĵoj aperas evidentaj la trajtoj, kiuj faras la Novan Kastelon la plej fortikigita Reĝpalaco de 1400.

La plej fama ejo de la kastelo estas la salono de la Baronoj – nuntempe sidejo de la urbodoma Magistrato, tiel nomata ĉar en 1486 estis arestitaj la Baronoj, kiuj konspiris kontraŭ la Reĝo.

Trairinte la pordon ĉe la supro de la ŝtuparo, oni eniras la grandan salonon preskaŭ kuban, kies vandoj estas superpontitaj de grandega volbo malfermita ĉe la supro per ega okulforma aperturo.

Bedaŭrinde la salono en 1919 estis detruita de incendio, kiu tute forviŝis la belegajn dekoraciojn.

Categorie: Esperanto, Urboplanado | Tag: , , , , , , , , , , , | Lascia un commento

Blog su WordPress.com.