Articoli con tag: exequatur

AUSTRIAN DOMINATION

The Austrian domination in Naples begins in 1707 with Charles III of Austria.

The lack of recognition by the Pope of Charles III worsened relations between Vienna and Rome, resulting in an anticlerical behavior of the government that issued a series of decisive measures to solve the housing problem.

In 1708 the king issued three edicts ordering the seizure of the revenues attributable to the prelates residing abroad, the prohibition to transfer money in the Papal States and to grant exequatur to the papal documents.

In the Neapolitan society took root an increasing anti-clericalism that prepared the ground for the laws  subsequently prohibiting the construction of churches and monasteries. Meanwhile, the Neapolitans had memorials to the authorities so that the answer to the question of inequality building – including civil and ecclesiastical buildings – could come to solution.

The problem was two-fold, they wanted to put a stop to the construction of churches and monasteries, but at the same time demanded that religious structures pay taxes. In  1712 a memorial  was presented by the ambassadors of Naples describing the bad conditions of  universities in the kingdom of Naples, and the causes were attributed to excessive purchases by clergy who had immunity from paying taxes for the housing maintenance.

The Austrian Government despite the initial hopes, showed a moderating policy, and was partly collaborationist  with clergy and nobles. Only in 1717-1718 Charles VI granted the opportunity to build freely in the capital, by issuing a notice putting rules on  constructions.

This decision, however, did not have the expected results on the development of Naples, allowing the regularization of houses  built earlier in prohibited areas, and stimulated the building along the villages. There was no intervention of the authorities regularizing constructions according to a larger pattern, but everything was left to chance and to the interests of the individual. The villages although appendages of the city with palaces and churches, were lacking of any equipment and continued to weigh on capital.

In the thirty years of the Austrian viceroyalty only two urban developments are worthy of note – the renewal of the road along the beach of Marinella, with the start of the castle of Mount Carmel, and in 1732 a road parallel to the first one  crossing the village Loreto.

Carmine castle

Carmine castle

Categorie: English, Town-Planning | Tag: , , , , , , , , , , , , , , , , | Lascia un commento

LA AŬSTRA REGADO.

La Aŭstra regado en Napolo komenciĝas en 1707 kun  Karlo III de Aŭstrio.

La neagnosko  de Karlo III fare de la Papo plimalbonigis la rilatojn inter Vieno kaj Romo, aktualiginte kontraŭeklezian pozicion de la Registaro, kiu ellasis serion da leĝaj  ordonoj laborinfluaj por la solvo de la palac-konstrua problemaro.

En 1708 la Reĝo ellasis tri ediktojn, kiuj ordonis la sekvestradon de la rentoj apartenantaj al klerikaj altranguloj rezidantaj eksterlande, la malpermeson transigi monon en la  Papan Ŝtaton kaj koncedi la “exequatur” al la Papaj dokumentoj.

En la Napola socio pli kaj pli enradikiĝadis kontraŭklerikalismo, kiu pretigis la grudon por leĝoj, kiuj poste malpermesos la konstruon de preĝejoj kaj monaĥejoj. Dume la  Napolanoj prezentadis petskribojn al aŭtoritatoj cele al solvo de la domkonstrua malegaleco –  inter konstruaĵoj civilaj kaj konstruaĵoj porekleziaj. La problemo estis duspeca,  oni volis bremsi  la konstruadon de preĝejoj kaj monaĥejoj, sed samtempe oni postuladis, ke la religiaj konstruaĵoj pagu la impostojn.

En 1712 estis prezentita,  fare de la Napolaj Ambasadoroj, petskribo kie oni priskribis la malbonegajn kondiĉojn de la  Universitatoj en la Napola Regno, kaj oni ŝuldigis la kaŭzojn al la ekcesaj aĉetadoj fare de  la pastraro, kiu havis rajton je nepago de la impostoj por la  prizorga gardado de la konstruaĵoj.

La Aŭstra Registaro, malgraŭ la komencaj esperoj, montris moderigan  kaj parte kunlaboreman politikon kun la Napolaj klerikaro kaj nobelaro.  Nur en 1717-1718 Karlo IV koncedis la eblecon  libere konstrui en la ĉefurbo, ellasante leĝordonon, kiu  reguligu la konstruaĵojn. Tia decido tamen ne havis,  por la Napola evoluo, la esperatajn  rezultojn, ĝi permesis la reguligon de fabrikaĵoj  jam antaŭe  konstruitaj sur malpermesitaj areoj, kaj  kreskigis la konstrulaborojn en la vilaĝaj kvartaloj.

Mankis entute intervenoj de aŭtoritatoj, kiuj reguligu la konstsruaĵojn laŭ pli ampleksa  plano, sed ĉio estis allasita al kazo kaj al la bontrovo de unuopuloj. La kvartaloj, kvankam  apendicoj de la urbo, kun nobelpalacoj kaj preĝejoj, estis senaj je ajna  publika servosistemo kaj plu  ekspluatis la ĉefurban loĝej-planon

Dum la tridekjara Aŭstra Vic-reĝlando, nur du estas la urboplanadaj intervenoj rimarkindaj: la renovigo de strato Marinella laŭlonge de la maro kaj  la ekkonstruo  de Kastelo  del Carmine, kaj en 1732   konstruo de strato paralela ĉe la unua,  trairanta  Kvartalon Loreto.

Kastelo del Carmine

Kastelo del Carmine

Categorie: Esperanto, Urboplanado | Tag: , , , , , , , , , , , , , , , , , | Lascia un commento

La Dominazione Austriaca

La dominazione austriaca a Napoli inizia nel 1707 con Carlo III d’Austria.

Il mancato riconoscimento del Papa di Carlo III peggiorò le relazioni tra Vienna e Roma, determinando una posizione anticlericale del governo che emanò una serie di provvedimenti determinanti per la soluzione del problema edilizio.

Nel 1708 il re emanò tre editti che ordinavano i sequestri delle rendite di pertinenza dei prelati residenti all’estero, la proibizione di trasferire denaro nello stato pontificio e di concedere l’exequatur ai documenti pontifici.

Nella società napoletana si radicava sempre più l’anticlericalismo che preparò il terreno per le leggi che in seguito vieteranno la costruzione di chiese e monasteri.

intanto i napoletani presentavano memoriali alle autorità affinché si risolvesse la questione della disparità edilizia – tra edilizia civile e edilizia ecclesiastica –

Il problema era di duplice natura , si voleva porre un freno alla costruzione di chiese e monasteri, ma allo stesso tempo si pretendeva che le strutture religiose pagassero le tasse.

nel 1712 fu presentato dagli ambasciatori napoletani un memoriale dove si faceva presente la pessima condizione in cui erano le università del regno di Napoli, e si attribuivano le cause agli eccessivi acquisti da parte del clero che aveva l’immunità dal pagamento dei tributi per il mantenimento delle fabbriche.

Il governo austriaco nonostante le speranze iniziali, mostrò una politica moderatrice, e in parte collaborazionista con clero e nobili.

Solo nel 1717-1718 Carlo VI concesse la possibilità di costruire liberamente nella capitale, emanando un bando che regolamentasse l’edilizia.

Questa decisione però non ebbe sullo sviluppo di Napoli i risultati sperati, permise la regolarizzazione di fabbriche costruite in precedenza in zone vietate, e incentivò l’edificazione lungo i borghi.

Non vi fu nessun intervento delle autorità che regolamentasse le costruzioni secondo uno schema più ampio, ma fu lasciato tutto al caso e agli interessi del singolo.

I borghi seppur appendici della città , con palazzi nobiliari e chiese , erano privi di qualsiasi attrezzatura e continuarono a gravare sulla capitale.

nel trentennio del viceregno austriaco sono solo due gli interventi urbanistici degni di nota ; – il rinnovamento della strada della Marinella lungo il mare con l’inizio del castello del Carmine, e nel 1732 una strada parallela alla prima che attraversava il borgo Loreto.-

castello del carmine

castello del carmine

Categorie: Italiano, Urbanistica | Tag: , , , , , , , , , , , , , , , , , | 1 commento

Crea un sito o un blog gratuitamente presso WordPress.com.