Fratino Solfataro

el “La Ciucceide”, 1724,   de Nicolò Lombardo

 

 

Sciu vi, do, ke en ĉi tiu montaro,

kien eniros ni,  vivadas iu Ogro.

Tiu  neniam venas al ĉi kamparo,

sed  ĉiam li enfermitas kiel porko.

Kaj kion manĝas li tie? Kion manĝas?

Li manĝas ŝtonojn, rubaĵon.  Li stinkegas!

Li manĝas oron, plumbon kaj arĝenton!

 

Li nomatas Vezuvo,  havas li fratinon,

ŝi ankaŭ Ogrino, sin nomas Solfatara,

kiu estas jam ne fora, kaj ambaŭ eliris

el iu ventro, kaj jen rara afero,

ambaŭ apartenas al ĉi sama amo.

Se ŝi estas  gaja, tute  klariĝas

la vizaĝo de ĉi tiu, sed ja kiam

li koleras,  ŝi  komencas agitiĝi.

 

Se ĉi tiu fumumas,   ŝi ekfumas;

Se ŝi malsatas, li tuj  deziras manĝi.

Ĉu trinkas li? La alia akvon volas.

Tiu marŝas, ĉi tiu kruron eklevas.

Ĉu ŝi  staras miene nekredema?

Ĉi tiu eksplodas kaj igas vin helpkrii.

Do sume, se ridas ŝi, li ankaŭ ridas;

Se tiu ĉi ploras, vi ŝin vidas plori.

 

Aferon nuran havas li,  kiun ŝi malhavas;

oni vidas  lin imponi ja dikega,

kaj tiu ĉe li aspektas tute minca.

Li faras iajn agojn  malpuregajn,

ĉar li kutimas suferi  je laksemo;

kaj fojfoje pro nenio li elvomas;

kaj kiam li ekvolas, antaŭ la buŝo

de l’ montego li surgrimpas kaj elsputas.

 

Annunci
Categorie: Esperanto, Historioj kaj rakontoj | Tag: , , , , , , | Lascia un commento

Navigazione articolo

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione / Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione / Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione / Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione / Modifica )

Connessione a %s...

Crea un sito o un blog gratuitamente presso WordPress.com.

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: