NAPOLO KAJ LA NACIA LITERATURO

Inter tiuj, kiuj zorgemis pri Italio troviĝas Luigi Settembrini junaĝe studanta ĉe la Lernejo de Basilio Puoti, fondita en 1825.

Kiel puristo Luigi Settembrini klopodadis labori pri la itala lingvo, subtenante, ke la posedo de unueca lingvo signifas konstrui unikan identecon kulturan kaj politikan.

La 6an de Novembro 1863 li estis nomumita Senatano.

 Inter 1866 kaj 1872  estis publikigita la trivoluma verko “Lecionoj pri Itala Literaturo”. Post la engaĝo en la verkado pri itala Literaturo, Settembrini seninterrompe laboris pri alia verko “La Rememoroj pri mia vivo”, kiuj estis  post lia morto publikigitaj fare de Francesco De Sanctis. Tiu verko estas  duparta: la unua parto datiĝas ĝis la jaro 1848,  la dua entenas ĉiujn skribaĵojn dum  la jaroj  inter 1849 kaj 1859.  Aliaj  verkoj liaj  estis publikigitaj, en unu volumo  nur post lia morto:”Plurspecaj verkaĵoj pri literaturo, politiko kaj arto” kaj “Epistolaro”, respektive en 1879 kaj 1883. Sekvis  “Dialogoj” kaj  “Neeldonitaj verkaĵoj” aperintaj en 1909. Inter aliaj liaj verkoj memorindas “Laŭdo por la Markizo Basilio Puoti” en 1847.

La intelektuloj en la Regno de Du Sicilioj estis tre influaj ĉe la nacia debato, kaj ili sin engaĝadis por ke oni superu la bildon pri  Regno nur karakterizata per naturaj belaĵoj, aŭ pri paradizo loĝata nur far diabloj.

Basilio Puoti estis  helpe subtenata de Alessandro Manzoni, kaj ili ambaŭ laboris por la verkado kaj distribuado de la unuaj gramatikoj de la itala lingvo.

Puoti memorigas pri du grandaj kritikistoj: Leopoldo Rodinò kaj Francesco De Sanctis. En 1839 De Sanctis  komencis fari lecionojn en Vico Bisi, la nuntempa Via Nilo, kaj sekve en la militista Lernejo en Via  San Giovanni a Carbonara.

En 1848  liaj liberalaj ideoj  estigis lian areston kaj li estis kondamnita al trijara karcerigo en Castel dell’Ovo.  Li eniris la provizoran Registaron de Garibaldi, kaj en la   periodo post la Itala Unuiĝo li estis la unua Ministro pri Publika Instruado. Li intense laboradis kaj luktadis kontraŭ la unuaj formoj de nejusto kaj koruptado.

Li mortis la 29an de  Decembro 1883, lia korpo estis balzamigita, sed  li estis sepultita nur post  naŭ jaroj en Kapelo de la Napola Tombejo.

En 1892 oni aranĝis lian sepultejon en tombo kun marmora busto, kaj samjare ankaŭ la Napola Komunumo realigis monumenton por celebri lian forpason, kaj nur poste ekestis marmortabuloj kaj monumentoj honore al De Sanctis en la tuta Italio.

Annunci
Categorie: Esperanto, Literaturo | Tag: , , , , , | Lascia un commento

Navigazione articolo

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione / Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione / Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione / Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione / Modifica )

Connessione a %s...

Crea un sito o un blog gratuitamente presso WordPress.com.

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: