Napolo inter mito kaj legendo

Kutime oni datigas en la  VIII  – IX jarcento a.K. la fondon de Napolo fare de Grekaj koloniistoj-kamparanoj.

Napolo estis loĝata de lokaj popoloj, kiuj gastigis la sepultejon de la Sireno Partenopa (transdoninta la nomon al la urbo).

Tiu ĉi estas la signo de la  virinkultoj ĉeestantaj  laŭlonge de la tuta marbordo ekde Kumo, Miseno ĝis Sorrento.

La tradicio diras, ke la Sirenoj loĝadis sur  “Li Galli”, (insuletoj  apud la marbordo de Positano).

 Li_Galli_Copia

La loko kie situas la sepultejo de la Sireno  markis la fondiĝon de la nova urbo – Neapolis .

Post jarcentoj oni translokis la sepultejon de Partenopa sur la monteton Caponapoli, kiu iĝis loko por la establiĝo de fondiĝaj mitoj.

Partenopa estis generita de la river-dio Akeloo kaj de la patrino Persefona enhavanta en si simbolojn memorigantajn pri primaraj elementoj – ĉielo, tero, akvo, subgrundo.

La loko kie troviĝas la sepultejo de la Sireno ne estas konata ( ĉar temas pri mito).

En la V.  jarcento a.K., post la naskiĝo de Neapolis, la tradicio emas indiki, ke la sepultejo troviĝas  sur Caponapoli.

Laŭ alia tradicio la sepultejo ekstaris, kie hodiaŭ situas la Preĝejo de San Giovanni Maggiore ( Sankta Johano Majora (kie sur  tabulo de la IX-X jarcento ni ektrovas  protektalvokon al  Sireno Partenopa).

Aliaj asertas, ke la sepultejo troviĝas en la bazamento de la templo de Dioskuroj (kie nuntempe situas la Bazilko de Sankta Paŭlo, sur Placo  S. Gaetano).

La mito de metamorfozo de la Sireno en la pejzaĝon proponas kunligon kun la primaraj elementoj. La mito volas, ke la Sireno estu kuŝanta sur la Golfo, oni povas ŝin vidi observante la panoramon elde la monteto Caponapoli ĝis la promontoro de Posillipo.

Mito ekestinta el la grekaj idealoj pri venerado de naturo, kiu kondukas al kulto pri la pejzaĝo, distinga signo de Napolo, kiu elmontras kiel specifan distingilon ne monumenton aŭ arkeologian areon,  aŭ homan prilaboritaĵon, sed ja la panoraman vidaĵon de la Golfo.

Ĝuste ĉi  greka eldeveno negative kaj pozitive influadis la vivstilon de la napolanoj, per sintenoj, kiuj plu hodiaŭ restas: inteligenteco, respekto, amo por la scio,  por la plenaeraj vivkutimoj, por la konversacio, por la senpera aliro al interpersonaj  kontaktoj, pri la koncepto de urbo en bone  limigita areo, distingante  la kamparon kiel la lokon de  “cafoni”  (kampuloj).

Alia personeco de la mitologio en la Flegrea areo estas la Kuma Sibilo, alveninta el Kreto, kie ŝi eble jam estis  Amaltea, la mita kaprino nutrinta Zeŭson, kaj kiel nutristino antaŭekzistanta  la regnon de la Dioj.

 antro  della sibilla

Annunci
Categorie: Esperanto, Historio | Tag: , , , , , , | Lascia un commento

Navigazione articolo

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione / Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione / Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione / Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione / Modifica )

Connessione a %s...

Crea un sito o un blog gratuitamente presso WordPress.com.

%d blogger hanno fatto clic su Mi Piace per questo: